ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΝΤΑΞΗΣ ΣΤΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΕΕ/ΔΝΤ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ & ΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

(Ομιλία σε ημερίδα στο ΔΣΑ στα τέλη του 2011)

Η Ιστορία .

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα καταρρέει υπό το βάρος των χρεών της:  (Ν. Μπελογιάννης 1944: «To ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα» εκδ ΣΕ 1998) : « Η Ελλάδα ήταν επόμενο να ‘ρχεται πρώτη και στις φτωχέψεις, φτάνοντας τις 4 μέσα σε

110 χρόνια. Μία το 1827,δεύτερη το 1843,Τρίτη το 1893 και τέταρτη το 1932. Στις δικές μας χρεοκοπίες υπάρχει μια μεγάλη διαφορά, όταν τις συγκρίνεις με χρεοκοπίες άλλων χωρών. Αντι δηλαδή να ωφεληθούμε απ’ αυτές όπως έγινε αλλού, αντίθετα υποχρεωθήκαμε να πληρώσουμε με τόκους και  επιτόκια τα καθυστερούμενα τοκοχρεολύσια. Και κοντά σ’ αυτά, οι δανειστές μας επιβάλανε ένα σωρό ξεφτιλισμούς κι εκβιασμούς σε βάρος της ανεξαρτησίας και της εθνικής μας αξιοπρέπειας»

           Η Ελλάδα απέκτησε (ξανά) υψηλό δημόσιο χρέος μετά την ένταξη στην ΕΟΚ το 1980 . Ενισχύθηκε με την ένταξη στην ευρωζώνη, αφού  λόγω των χαμηλών επιτοκίων, τα δανεια έγιναν η εύκολη λύση. Τα δάνεια αυτά ελάχιστα ωφέλησαν τα λαϊκά στρώματα, πολύ λιγότερο απ’ όσο θα τα ωφελούσε μια αυτοδύναμη ανάπτυξη της χώρας. Στο μεγαλύτερο μέρος τους χρησιμοποιήθηκαν για χρηματοδότηση 1. των  εξοπλισμών 2. της Ολυμπιάδας 3. της κρατικής συμμετοχής στα μεγάλα έργα  4. της πληρωμής τοκοχρεολυσίων του εκάστοτε προηγούμενου δανείου , Δηλαδή εν τέλει ενίσχυσαν τις μεγάλες δυτικές οικονομίες και πιο συγκεκριμένα τις τράπεζες και τις εξαγωγικές βιομηχανίες τους, ενώ ήταν αντιπαραγωγικά για την ελληνική οικονομία.

Πέραν αυτών ένα πολύ μικρότερο μέρος χρηματοδότησε την αυτοσυντήρηση του πολιτικού συστήματος  και την τοπική ελίτ.

Τα λαϊκά στρώματα δεν έλαβαν άμεσα τίποτα. Οι μοναδικές ενισχύσεις προς αυτά (για δραστηριότητες στον αγροτικό και  τουριστικό τομέα) ήταν μέσω κοινοτικών  επιδοτήσεων που δόθηκαν σαν αποζημίωση για την καταστροφή της παραγωγικής μας βάσης από την απελευθέρωση του ανταγωνισμού και ήταν σχεδιασμένες για να μην παράγουν οικονομικά αποτελέσματα  ανταγωνιστικά στις μεγάλες δυτικές οικονομίες.

Τι άλλαξε το 2009.

Η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 με την κατάρρευση  της σημαντικών πιστωτικών ιδρυμάτων δημιούργησε αυξημένες ανάγκες για κεφάλαια προκειμένου να ενισχυθούν οι μεγάλες δυτικές τράπεζες που κλυδωνίζονταν. Αυτό είχε σαν συνέπεια το κόστος δανεισμού για περιφερειακές και πιο επισφαλείς οικονομίες όπως η ελληνική να ανέβει, Ετσι άρχισαν να αυξάνουν  τα ασφάλιστρα που απαιτούσαν οι θυγατρικές των μεγάλων δυτικών τραπεζών προκειμένου να ασφαλίσουν τον πιστωτικό κίνδυνο από τα   ελληνικά  ομόλογα πράγμα που είχε συνέπεια την αύξηση των επιτοκίων δανεισμού που επέβαλαν οι μητρικές εταιρείες .

Σ’ αυτό το πλαίσιο με τη βοήθεια της  κυβέρνησης Παπανδρέου που μόλις είχε εκλεγεί, μας επέβαλαν την αποπληρωμή των χρεών μας μέσω νέου δανεισμού από το ΔΝΤ πλέον, και από τα κράτη της ευρωζώνης , με επιτόκιο και πάλι δυσβάσταχτο αλλά και με βαριούς  πολιτικούς όρους, που κατέληξαν στην διάλυση των όποιων λαϊκών κατακτήσεων υπήρχαν μετά τη 10ετία του ’70,  στην μερική απώλεια της κυριαρχίας μας και εν τέλει σε μια τεράστιας έκτασης αφαίρεση πλούτου από τα λαϊκά στρώματα, που όπως συμβαίνει πάντα με τον ασθενέστερο, πληρώνουν την κρίση.

Στο όνομα της πληρωμής των δανειστών απομυζήθηκαν οποιες φοροδοτικές δυνατότητες είχαν τα  λαϊκά στρώματα  και πωλούνται όποια κοινά περιουσιακά στοιχεία μας έχουν απομείνει.

Η απόλυτη υπακοή του ίδιου του Παπανδρέου αλλά και του αντιπροέδρου του στις ΗΠΑ την ηγετική δύναμη του ΔΝΤ και η στελέχωση του ΥΣ με πρόσωπα χωρίς πολιτική βαρύτητα  είχε καθοριστική σημασία για την επιβολή αυτής της πολιτικής  . Εχει πλέον αποκαλυφθεί ότι η κυβέρνηση είχε μυστικές διαπραγματεύσεις για ένταξη της χώρας στο ΔΝΤ ήδη από το Νοέμβρη του 2009, δηλαδή μέσα στον επόμενο μήνα από την εκλογή της, πριν ακόμη αρχίσουν να ανεβαίνουν ασφάλιστρα και επιτόκια.

Συνέπειες οικονομική καθίζηση της χώρας, κατάρρευση των κοινωνικών παροχών εκτόξευση της ανεργίας, πτώση κάτω από τα όρια επιβίωσης των εισοδημάτων των νέων και γενικά των φτωχότερων εργαζόμενων.

Η άμεση διεύθυνση των οικονομικών κα κοινωνικών υποθέσεων της χώρας από το ΔΝΤ (δηλ. τις ΗΠΑ) και την ΕΕ, σε συνδυασμό με το πειθήνιο τοπικό πολιτικό προσωπικό   οδήγησε στην απώλεια και της παραμικρής δυνατότητας διαμόρφωσης πολιτικών, συνεπώς και στην κατάρρευση της όποιας «παραγωγικότητας»  υπήρχε στις κρατικές υπηρεσίες..

στο κοινωνικό επίπεδο έφερε την ,

– Καταστροφή της δυνατότητας επιβίωσης των κατώτερων και περιθωριοποιημένων στρωμάτων που εξαρτιόνταν από τον ελάχιστο μισθό, τις εργασιακές εγγυήσεις , τις ασήμαντες έστω κοινωνικές παροχές, επιδόματα ανεργίας, δημόσια περίθαλψη κλπ.

 – Στην ίδια περίοδο διογκώνεται ο αριθμός των μεταναστών χωρίς χαρτιά [ που σχεδόν στο σύνολό τους πλέον, προέρχονται από τις περιοχές που οι δυτικοί (συμπ/νης Ελλάδας)  κάνουν πόλεμο : Αφγανιστάν Ιρακ, Σομαλία, Παλαιστίνη και τώρα Λιβύη] . Πρόκειται για πρόσωπα που στην Ελλάδα δεν έχουν κανένα στάτους, αλλά δεν μπορούν και να μην έρχονται λόγω των πολέμων που διεξάγει η δύση.

Ιδίως αυτοί δεν έχουν καμία εναλλακτική πέρα από τη μικροπαραβατικότητα.

 η οποία αντιμετωπίζεται με ταπεινώσεις και βασανιστήρια στα αστυνομικά τμήματα και εγκλεισμό από τα δικαστήρια. Αυτή η αντιμετώπιση δημιουργεί σε μεγάλες κοινωνικές ομάδες κουλτούρα παράνομου που διευκολύνει το πέρασμα στη βαριά παραβατικότητα αφού όλες έχουν το ίδιο αποτέλεσμα γι’ αυτούς.

Σ’ αυτό το πλαίσιο έχουμε

–        Αυξηση της παραβατικότητας εν γένει, κυρίως των εγκλημάτων κατά της ιδιοκτησίας, Διαπιστωμένη παραβατικότητα.

2010: Κλοπές 90.939 ( σε σχέση με περυσι  + 25%) ληστείες 6097 (αύξηση 29,5%) 

2009      ‘         72.658 ( αύξηση 7%)                              «        4708       «       42,9%)  

_ τροποποίηση της αναλογίας  μεταξύ βαρύτητας της πράξης που είναι διατεθειμένος να τελέσει ο δράστης  εν σχέση με το επιδιωκόμενο όφελος (βαριά εγκλήματα με μικρο όφελος, σχεδιασμός ληστείας από βαριά οπλισμένους  ληστές που δεν διστάζουν να ανοίξουν πραγματική μάχη με νεκρούς  με στόχο τη ληστεία ενός περιπτέρου, φόνος για απόσπαση βιντεοκάμερας, .

–       Επανάκαμψη της μικροπαραβατικότητας από φτωχούς εναντίον  φτωχών που είχε σχεδόν  εξαφανισθεί  (μικροκλοπές επιβίωσης, κλοπές στα χωριά από πλανόδιους κλέφτες, τσαντάκηδες, μπουκαδόροι κλπ )

Η  ποινική και αστυνομική καταστολή στην εποχή του άμεσου ελέγχου της χώρας από την ΕΕ και το ΔΝΤ κινείται σε 2 κατευθύνσεις:

 Α. Στη διαχείριση της παραβατικότητας των πιο περιθωριοποιημένων κοινωνικών στρωμάτων.

 Β. Στην καταστολή των οργανωμένων αντιδράσεων από τα πολιτικοποιημένα ή έστω οργανωμένα τμήματα της κοινωνίας.  

      { { Για να γίνει κατανοητή η συμπεριφορά του κρατικού μηχανισμού και της πολιτικής του ηγεσίας στο χώρο της ποινικής και αστυνομικής καταστολής πρέπει εκ προοιμίου να έχουμε υπ’ όψη μας τα εξής:

  1. Την αδυναμία και αδιαφορία του πολιτικού προσωπικού να ασχοληθεί , και να επιλύσει τα προβλήματα της χώρας. (Υπουργοί χωρίς σαφές αντικείμενο ενασχόλησης, αδιάφοροι κλπ) . Την απώλεια της όποιας πρωτοβουλίας μπορούσαν  να αναλάβουν  λόγω της ρύθμισης  ακόμη και των επιμέρους πολιτικών από ΕΕ και ΔΝΤ.
  2. Την κόπωση του κρατικού μηχανισμού : Από την αδιαφορία και ανικανότητα των πολιτικών προϊσταμένων για την οργάνωση της διοίκησης, τα σκάνδαλα, τη διαφθορά. Τις εσωτερικές συγκρούσεις και μικροανταγωνισμούς και τελικά  Τη συναίσθηση της αναξιοπιστίας του.
  3. Τις παραδόσεις του δικαστικού και αστυνομικού  μηχανισμού (εμφύλιο , χούντα, σχέσεις με άκρα δεξιά) που δεν διακόπηκαν ποτέ.
  4. Τη λειτουργία  της νομοθετικής εξουσίας ως   μηχανισμού ενσωμάτωσης οδηγιών, συμφωνιών πλαίσιο και συμβάσεων ουσιαστικού και δικονομικού ποινικού  δικαίου.

      5. Την νομοθέτηση εν  θερμώ και με επικοινωνιακά κριτήρια. Πχ Ν    3943/31.3.2011 για καταπολέμηση φοροδιαφυγής   2. Συνιστάται στο Υπουργείο Οικονομικών « Εκτελεστική Διυπουργική Επιτροπή του Εθνικού Επιχειρησιακού Προγράμματος Καταπολέμησης της Φοροδιαφυγής», η οποία αποτελείται από:    α) τον Υπουργό Οικονομικών,   β) 2  Εισαγγελείς , γ) 6 ΓΓ διαφόρων Υπουργείων ,

   δ) τον Διοικητή της Ε.Υ.Π.,    ε) ένα  Ειδικό Γραμματέα ,στ) 4 προϊσταμένους Γενικών διευθύνσεων διαφόρων Υπουργείων

    6.   Τη διαρκή φροντίδα για αναπαραγωγή των πελατειακών σχέσεων. Πχ Ν.   3932/10.3.2011 « Αρχή καταπολέμησης νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και χρηματοδότησης τρομοκρατίας» Πέρα από το μηχανισμό που έχει δημιουργηθεί ήδη από το 1995 και συνεχώς διευρύνεται και για το ξέπλυμα και για την «τρομοκρατία» , συνιστάται με το νόμο αυτό και μια «Αρχή» αρμόδια για το ίδιο. Σύνθεση : ΔΣ ένας πρόεδρος 11 μέλη + 11 αναπληρωτές = 23 άτομα. Συνιστώνται 3 διευθύνσεις [μονάδες] με προσωπικό 50 άτομα η 1η  5 η 2η και 15 η 3η . Σύνολο 93 άτομα }}

Οσο αφορά την κοινή παραβατικότητα,.

-Ο εγκλεισμός παραμένει η μόνη ποινή για τους παραβάτες από τα λαϊκά στρώματα. Το σύνολο σχεδόν των εγκλείστων προέρχονται από τα  φτωχά στρώματα της κοινωνίας, αυτοί δε που  έχουν διαρκή σχέση με τον εγκλεισμό είναι αποκλειστικά από αυτά.

-Η προσωρινή κράτηση παραμένει ιδιαίτερα εύκολη για αδικήματα που κάνουν οι φτωχοί και περιθωριοποιημένοι παρά τις νομοθετικές μεταβολές που περιόρισαν τις δυνατότητες επιβολής προσωρινής κράτησης σε αδικήματα που τιμωρούνται μέχρι 10 χρόνια καθειρξη. Ηδη ερμηνεύτηκαν συσταλτικά με εγκύκλιο του Εισαγγελέα του ΑΠ.

Ετσι σήμερα έχουμε περίπου 12.000 κρατούμενους σε σχέση με 8.400 το 2003. (109/100.000 ) 57% αλλοδαποί = μετανάστες.

Πρόσφατα έγινε από τον Εισαγγελέα του ΑΠ αίτηση αναίρεσης σε βούλευμα του ΣΕ Αθηνών που δεν παρέτεινε πέρα από τους 12 μήνες την προσωρινή κράτηση, για έλλειψη αιτιολογίας, δηλαδή γιατί δεν αιτιολόγησε επαρκώς γιατί δεν υπάρχουν λόγοι να παραμείνουν στη φυλακή κάποιοι κρατούμενοι. Δηλαδή αξιώνει  να αιτιολογείται επαρκώς γιατί δεν πρέπει να είσαι φυλακισμένος]  

– Ευρύτατη χρήση των (σχετικά) πρόσφατων επινοήσεων κακουργημάτων που τιμωρούν το φρόνημα και λειτουργούν ως προσαύξηση της ποινής (εγκληματική οργάνωση και ξέπλυμα) .

-Τυποποιούνται ως κακουργήματα συνεχώς νέες συμπεριφορές (ξεκινώντας από υπαρκτά προβλήματα, ολόκληροι κύκλοι συμπεριφορών τυποποιούνται σε κακουργήματα με τον πιο ευρύ και αόριστο τρόπο Πχ γενετήσια εκμετάλλευση ανηλίκων, παιδική πορνογραφία,  ).

– Επαύξηση ποινών σε ήδη τυποποιημένα αδικήματα (φορολογική νομοθεσία 5-20 χρόνια κάθειρξη) .

-Εξακολουθούν να μην υπάρχουν εναλλακτικοί τιμωρητικοί μηχανισμοί αφού ζητούμενο παραμένει ο εγκλεισμός και η περιθωριοποίηση.

– Ασκηση βίας κ βασανιστήρια στα αστυνομικά τμήματα, ιδίως σε βάρος αλλοδαπών

Η καταστολή των αντιστάσεων.

Α) Ευρύτατη χρήση της αστυνομικής καταστολής εναντίον διαδηλωτών, απεργών κ γενικά οποιασδήποτε οργανωμένης διαμαρτυρίας.  Γιαυτό υπερβολική  διόγκωση αστυνομικού μηχανισμού (προσλήψεις, δημιουργία συνεχώς νέων αστυνομικών σωμάτων και επένδυση σε τεχνικά μέσα) . Αυτό πρέπει να το δούμε συνδυασμένο με την τεράστια προπαγανδιστική εκστρατεία που διεξάγεται  από από τα ΜΜΕ του κράτους αλλά και των μεγαλοεπιχειρηματιών εναντίον κινητοποιήσεων ακόμη και ελάσσονος ή τοπικής σημασίας. (καταστολή + δυσφήμιση)

Β) Γίνεται συστηματική προσπάθεια ανάπτυξης «κοινωνικού αυτοματισμού» με τη χρήση ακροδεξιών και παρακρατικών ως αγανακτισμένων πολιτών , συμμάχων των οργάνων της τάξης κατά των μεταναστών, της ανομίας, των καταλήψεων ή των αντεθνικώς σκεπτομένων κατά  τα πρότυπα της 10ετίας του 60. Απ’ αυτή τη συνεργασία που άφησε  αρκετούς νεκρούς στην προχουντική περίοδο μετράμε ήδη τα τελευταία χρόνια κάποιους νεκρούς μετανάστες και αρκετούς βαριά τραυματισμένους αναρχικούς και αριστερούς αγωνιστές.

Γ) Η επίσημες αστυνομικές δυνάμεις επιδιώκουν  συστηματικά το σοβαρό τραυματισμό διαδηλωτών (βαριοί τραυματισμοί στις 11 και 12 Μάη, παλαιότερα επιθέσεις με μοτοποδήλατα, ψεκασμοί με επικίνδυνα χημικά, μαζικοί ξυλοδαρμοί. 

Αυτό που επιδιώκεται με την εκτεταμένη σωματική βία είναι η αποθάρρυνση των οργανωμένων αντιδράσεων, η  διάλυση του συλλογικού φρονήματος  η ταπείνωση κάθε μεμονωμένου αγωνιστή.

 Δ) Τα παραπάνω συνδυάζονται με τη χρήση στις μονάδες καταστολής πολύ νεαρών αστυφυλάκων (20 ετών) οι οποίοι με  την κατάλληλη πλύση εγκεφάλου μεσα στα αστυνομικά τμήματα από το διοικητικό μηχανισμό και τις δήθεν συνδικαλιστικές οργανώσεις τους που παίζουν ρόλο απολογητή της καταστολής αναπτύσουν αγρια επιθετικότητα απέναντι σε κάθε οργανωμένη αντίσταση. Αυτό πρέπει να το δούμε    συνδυασμένο με την οργανωμένη συγκάλυψη όλων των παράνομων δράσεων αστυνομικών οργάνων, βιαιοπραγίες βασανιστήρια σε αστυνομικά τμήματα ακόμη και ορισμένων ανθρωποκτονιών, που αίρει οποιαδήποτε αναστολή

Ε) Η ντε φάκτο καθιέρωση και εκτεταμένη χρήση της προληπτικής , χωρίς αιτιολογία και χωρίς δικονομικά δικαιώματα κράτηση [ προσαγωγή] . Δεν έχει κανένα νομικό έρεισμα έχει όμως απόλυτη κάλυψη από τις εισαγγελικές αρχές.

Ζ) Η κατάργηση με τo N 3875/20.9.2010,της διάταξης του αρ. 187Α που απέκλειε την εφαρμογή της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας σε συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις , η κινητοποιήσεις για πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα

Η) Η Εκτεταμένη χρήση του ποινικού οπλοστασίου αλλά και η διαστροφή των ποινικών εννοιών για την δικαστική ομηρία διάφορων οργανώσεων  (υπόθεση ρεσάλτο – κατοχή εκρηκτικών τα μπουκάλια μπύρας- περιοριστικοί όροι) . Απλές συμπλοκές απόπειρα βαριάς σκοπουμενης σβ.

Θ) Η ευρύτατη εφαρμογή διατάξεων που τιμωρούν την πρόθεση που δεν έχει εκδηλωθεί, δηλ το φρόνημα ( 272 ΠΚ, 187, 187Α κλπ, ή το ενδεχόμενο που δεν συνιστά απόπειρα 270 ΠΚ, αλλά και τα κλασικά αδικήματα 167 –αντι- 170 στασ- 382 διακ φθ, σε συνδυασμό με τις νέες επιβαρυντικές  περιστάσεις για υποκινητές και κουκούλες )  .

Ειδικά για δράσεις  που αμφισβητούν το μονοπώλιο της ένοπλης βίας.

Πέραν όλων των παραπάνω ,

Υποκατάσταση αποδεικτικής διαδικασίας από εκτιμήσεις αστυνομικών αρχών.

Η εφαρμογή ειδικών δικονομικών διατάξεων (ειδικά δικαστήρια, ειδικός τρόπος επιλογής δικαστών, άλλοι κανόνες για την απόδειξη)

  • Ο χώρος παραβατικότητας/καταστολής δεν μπορεί παρά να είναι ετεροκαθοριζόμενος , Η οικονομία, οι  κοινωνικές  αντιθέσεις, εν τέλει η πολιτική πάλη, θα έχουν πάντα τον πρώτο λόγο.
  • Προτάσεις έχουν τεθεί πολλές , ο συσχετισμός δυνάμεων θα καθορίσει τι τελικά  θα εφαρμοστεί.
  • Αυτό που μας αντιστοιχεί είναι η υπεράσπιση των αντιστάσεων, όπως και αν εκδηλώνονται όσο και αν σε πολλά μπορεί να θέλαμε να γίνουν διαφορετικά τα πράγματα.

Υποβολή απάντησης